ਭਾਈ ਗਜਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਹੁਰਾਂ ਵੱਲੋਂ 16 ਮਾਰਚ 1992 ਨੂੰ ਦਰਵੇਸ਼ ਸਾਇਰ ਹਰਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਮਹਿਬੂਬ ਦੇ ਇੱਕ ਖਤ ਦੇ ਜੁਆਬ ਵਿੱਚ ਲਿਖਿਆ ਇੱਕ ਕਾਵਮਈ ਖ਼ਤ…ਜੋ 23 ਫਰਵਰੀ 2010 ਨੂੰ ਮਹਿਬੂਬ ਸਾਹਿਬ ਦੀ ਅੰਤਿਮ ਅਰਦਾਸ ਮੌਕੇ ਪੜ੍ਹਿਆ ਜਾਣਾ ਸੀ ਪਰ ਸਟੇਜ ਸਕੱਤਰ ਸਾਹਿਬ ਨੂੰ ਲ਼ਿਖਤੀ ਬੇਨਤੀ ਕਰਨ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਸਮਾਂ ਨਹੀਂ ਮਿਲ ਸਕਿਆ... ਸੋ ਪਾਠਕਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਵਿੱਚ 'ਅਦਾਰਾ ਸਿੱਖ ਸ਼ੰਘਰਸ਼ 'ਵੱਲੋਂ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ…

ਦਰਵੇਸ਼ ਸ਼ਾਇਰ ਤੇਰਾ ਪਿਆਰ ਮਿਲਿਆ
ਤੇ ਤੇਰੇ ਪਿਆਰ ‘ਚੋਂ ਤੇਰਾ ਦੀਦਾਰ ਮਿਲਿਆ
ਖੁਸ਼ੀ ‘ਚ ਮੇਰਾ ਲੂੰ ਲੂੰ ਖਿੜਿਆ
ਤੇ ਸ਼ੁਕਰੀਏ ਲਈ ਅੱਖ ‘ਚੋਂ ਹੰਝੂ ਕਿਰਿਆ
ਤੇਰੇ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰ ਅਸਾਂ ਫਤਿਹ ਬੁਲਾਈ
ਤੇ ਥੋੜ੍ਹਾ ਸਿਰ ਝੁਕਾ ਸਤਿਕਾਰ ਕੀਤਾ

ਸ਼ਾਇਰ ਹੈਂ ਵੱਡਾ, ਤੇ ਵੱਡਾ ਵੀਰ ਵੀ ਹੈਂ
ਮਹਿਬੂਬ ਹੈਂ, ਕੁਲਵੰਤ ਹੈਂ, ਤੇ ਹੀਰ ਵੀ ਹੈਂ
ਗਾਇਬਾਨਾਂ ਹੈ ਭਾਵੇਂ ਮਿੱਤਰਤਾ ਸਾਡੀ
ਸਾਂਝ ਜਜਬਿਆ ਦੀ ਐਪਰ ਗੂੜ੍ਹੀ ਹੈ
ਮੈਂ ਜਿਸ ਕਲਮੀ ਕਾਫ਼ਲੇ ਦਾ ਫਰਦ ਹਾਂ
ਤੂੰ ਉਸ ਕਾਫ਼ਲੇ ਦਾ ਲੁਕਿਆ ਮੀਰ ਵੀ ਹੈਂ
ਜਦੋਂ ਤੂੰ ਕਲਗੀ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਬਹੁੜੀ ਕਰਨ ਲਈ
ਅਰਜ਼ੋਈਆਂ ਕੀਤੀਆਂ ਤੇ ਵਾਜਾਂ ਮਾਰੀਆਂ ਸਨ
ਮੈਂ ਉਦੋਂ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰੀ ਮਹਿਸੂਸਿਆ ਸੀ
ਕਿ ਤੇਰੇ ਲਫ਼ਜਾਂ ‘ਚੋਂ ਮੈਨੂੰ ਆਪਣਾ ਆਪ ਲੱਭਦੈ
ਅਸੀਂ ਖੁਸ਼ਕਿਸਮਤ ਹਾਂ ਮਿੱਤਰਾ
ਕਿ ਕੱਲ੍ਹ ਜੋ ਸੁਪਨਾ ਤੇਰਾ ਮੇਰਾ ਸੀ, ਅੱਜ ਸੁਪਨਾ ਸੱਭ ਦੈ
ਪਰ ਸੱਚ ਆਖਾਂ ਵੀਰ,
ਅੱਜ ਉਹ ਸੁਪਨਾ ਬਿਖਰਿਆ ਬਿਖਰਿਆ ਲੱਗਦੈ

ਇਹ ਠੀਕ ਹੈ ਕਿ ਸੱਭ ਨੂੰ ਕੇਸਰੀ ਤੇ ਮਾਣ ਹੈ
ਇਹ ਵੀ ਠੀਕ ਹੈ ਕਿ ਸਭ ਨੂੰ ਦੁਸ਼ਮਣ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਹੈ
ਪਰ ਅਸੀਂ ਦੁਸ਼ਮਣ ਤੋਂ ਵੱਧ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਮਾਰਦੇ ਹਾਂ
ਇਹੀ ਕਾਰਨ ਹੈ ਮਿੱਤਰਾ, ਜੰਗ ਜਿੱਤ ਕੇ ਅਕਸਰ ਹਾਰਦੇ ਹਾਂ

ਮੇਰੇ ਵੀਰ ਕੁਝ ਐਸਾ ਲ਼ਿਖ, ਕੁਝ ਐਸਾ ਕਹਿ
ਕਿ ਤੇਰੇ ਇਹਨਾਂ ਛੋਟੇ ਵੀਰਾਂ ਦੀ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਵੀ ਪਿਆਰ ਹੋਵੇ
ਤਲਵਾਰ ਦੇ ਵਾਰ ਵਿੱਚ ਵੀ ਖਿੱਚ ਹੋਵੇ, ਹੁਸਨ ਦੇ ਖਿੱਚ ਵਰਗੀ
ਰਹਿਮਤ ਵਰ੍ਹੇ ਓਥੇ ਜਿੱਥੇ ਕਿਤੇ ਵੀ ਸਾਡੀ “ਸਰਕਾਰ” ਹੋਵੇ
ਕੁਝ ਐਸਾ ਲ਼ਿਖ, ਕੁਝ ਐਸਾ ਕਹਿ
ਕਿ ਮੁੜ ਕਦੇ ਜਿੱਤ ਕੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ, ਨਾ ਸਾਨੂੰ ਕਦੇ ਹਾਰ ਹੋਵੇ
ਹੋਰ ਇੱਥੇ ਸੱਭ ਚੜਦੀ ਕਲਾ ਹੈ
ਬਸ ਆਪਣੇ ਇਸ ਛੋਟੇ ਵੀਰ ਲਈ ਅਰਦਾਸ ਕਰਨੀ
ਜੋ ਆਪਣੇ ਲਫਜਾਂ ਵਾਂਗ ਜੀਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ‘ਚ ਹੈ
ਆਪਣੇ ਲਫਜਾਂ ਵਾਂਗ ਹੀ ਮਰ ਸਕੇ
ਖਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਨਾ ਸ਼ਰਮਸਾਰ ਹੋਵੇ
ਤੇ ਸੀਸ ਗੁਰੂ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ‘ਚ ਮਾਣ ਨਾਲ ਧਰ ਸਕੇ

ਹੁਣ ਇਹ ਖਤ ਖ਼ਤਮ ਕਰਨ ਦੀ ਇਜਾਜਤ ਚਾਹਾਂਗਾ
ਬਾਕੀ ਦਿਲ ਦਾ ਹਾਲ ਕਦੇ ਫਿਰ ਸੁਣਾਵਾਗਾ
ਸਾਰੇ ਆਪਣਿਆਂ ਨੂੰ ਮੇਰੀ ਫਤਿਹ ਬੁਲਾਉਣੀ
ਕਹਿਣਾ ਕਦੇ-ਕਦੇ ਯਾਦ ਕਰ ਲਿਆ ਕਰਨ
ਇਸ ਪਿਆਰ ਦੇ ਮਾਰੇ ਨੂੰ ਨਾ ਭੁੱਲਣ ਵਿਸਰਣ

ਦਰਵੇਸ਼ ਸ਼ਾਇਰ ਤੇਰਾ ਪਿਆਰ ਮਿਲਿਆ
ਤੇ ਤੇਰੇ ਪਿਆਰ ‘ਚੋਂ ਤੇਰਾ ਦੀਦਾਰ ਮਿਲਿਆ
ਖੁਸ਼ੀ ‘ਚ ਮੇਰਾ ਲੂੰ ਲੂੰ ਖਿੜਿਆ
ਤੇ ਸ਼ੁਕਰੀਏ ਲਈ ਅੱਖ ‘ਚੋਂ ਹੰਝੂ ਕਿਰਿਆ
ਤੇਰੇ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰ ਅਸਾਂ ਫਤਿਹ ਬੁਲਾਈ
ਤੇ ਥੋੜਾ ਸਿਰ ਝੁਕਾ ਸਤਿਕਾਰ ਕੀਤਾ

-ਭਾਈ ਗਜਿੰਦਰ ਸਿੰਘ
(16-3-1992)